Zijn Bill & Hillary Clinton betrokken bij kinderhandel?

Bill en Hillary Clinton

Onderzoek, geschreven door Corey Lynn.

De vraag van iedereen is: zijn Bill en Hillary Clinton verbonden met of betrokken bij de handel in kinderen, of netwerken voor kinderhandel, of zijn ze voorstander van kinderen zoals ze zich voordoen? Hoewel de nadruk zowel Bill als Hillary ligt, zal dit verslag in de eerste plaats een tijdlijn zijn van Hillary’s werk in verband met kinderen, daarnaast hun beide connecties met personen die zijn aangeklaagd en/of veroordeeld voor misdaden tegen kinderen – want het stapelt zich op. De informatie die volgt zal feiten verschaffen, voor elke persoon om zijn eigen onderscheidingsvermogen te gebruiken bij het bepalen wat zij geloven wat de waarheid is, of totdat verdere informatie is onthuld.

Mensenhandel is een industrie van $ 150 miljard.


Tijdlijn van Hillary’s werk waarbij kinderen specifiek betrokken zijn:

  • 1970: Werkte in het Yale Child Study Centre, leerde over de hersenontwikkeling in de vroege kinderjaren en onderzoeksassistent bij het boek ‘Beyond the Best Interests of the Child‘, en behandelde gevallen van kindermishandeling in het Yale-New Haven Hospital.
  • 1970: Zomer – gewerkt aan ‘Subcommittee on Migratory Labor‘ van Walter Mondale.
  • 1971: ontmoette echtgenoot Bill, stage gelopen bij advocatenkantoor Treuhaft, Walker en Burnstein, waar zij werkte aan voogdij- en andere zaken.
  • 1973: Postdoctorale studie over kinderen en medicijnen bij Yale Child Study Centre, haar artikel ‘Children Under the Law‘ werd gepubliceerd in de Harvard Educational Review, stafadvocaat bij het Children’s Defense Fund van Marian Wright Edelman in Cambridge, MA, consultant bij Carnegie Council on Children.
  • 1977: mede-oprichter van Arkansas Advocates for Children and Families – een alliantie met het Children’s Defence Fund op staatsniveau, en werkte pro bono in pleitbezorging voor kinderen tijdens haar werk bij Rose Law Firm.
  • 1979: publiceerde ‘Children’s Policies: Abandonment and Neglect‘ en ‘Children’s Rights: A Legal Perspective‘.
  • 1985: Introductie van Arkansas’s Home Instruction Program for Preschool Youth (paraatheid & geletterdheid).
  • 1988-92: Children’s Defense Fund Voorzitter van de raad van bestuur en in het bestuur van de juridische diensten van het Arkansas Children’s Hospital.
  • 1995: schreef een artikel dat leidde tot de Adoption and Safe Families Act van 1997.
  • 1996: publiceerde boek ‘It Takes A Village: and Other Lessons Children Teach Us‘.
  • 1997: Ondersteunde State Children’s Health Insurance Program, en promootte landelijke immunisatie tegen kinderziekten; was gastvrouw tijdens conferentie voor kinderopvang en ontwikkelings- en leerconferenties voor jonge kinderen in het Witte Huis; initieerde en leidde de Adoption and Safe Families Act die staten verplichtte om de ouderlijke rechten voor kinderen in de pleeggezinnen te beëindigen gedurende 15 van de 22 maanden en verstrekte financiering voor inspanningen om adoptie aan te moedigen, evenals subsidies voor adoptiekinderen tot 18 jaar; Bij een uitvoerend memorandum voegde haar echtgenoot, president Bill Clinton, het Adoption 2002-initiative toe, dat tot doel had de toetredingsdrempels te verlagen, zodat het aantal adopties in 2002 zou zijn verdubbeld.
  • 1999: Belangrijk voor bij de goedkeuring van de Foster Care Independence Act, een verdubbeling van de federale financiering voor tieners die zich uit pleegzorg terugtrokken, lanceerde het International Centre for Missing and Exploited Children samen met Lady Catherine Meyer en Cherie Booth Blair.
  • 2000: Gastvrouw tijdens conferentie voor kinderen en adolescenten in het Witte Huis.
  • 2005: Introductie van de Family Entertainment Protection Act met andere senatoren om kinderen te beschermen tegen ongepaste inhoud die wordt aangetroffen in videogames.
  • 2007: Via Clinton Health Access Initiative, werkte ze in Pakistan om verpleegkundigen en vroedvrouwen te trainen om zowel geboortes als abortussen uit te voeren.
  • 2009: Via Clinton Health Access Initiative, werkte ze in Zambia, Malawi, Haïti, Mexico en Midden-Amerika om verpleegkundigen en vroedvrouwen te trainen om zowel geboortes als abortussen uit te voeren. Samenwerking met het Polaris-project dat het National Human Trafficking Resource Center and Hotline leidt, en tevens lid van het Clinton Global Initiative, om een ​​’Anti-trafficking approach replicable worldwide‘ te creëren.
  • 2010: Clinton Health Access ontving $ 25 miljoen van IKEA voor CHAI om zich aan te sluiten bij het initiatief ‘Every Woman Every Child’, zodat CHAI kon samenwerken met regeringen om moeders te informeren over de juiste behandeling van de diarree van hun kind en fabrikanten aan te moedigen kindvriendelijke formuleringen te ontwikkelen, met een focus in Kenia, Madhya Pradesh en Uttar Pradesh.
  • 2012: Gastvrouw tijdens Clinton Global Initiative Conference gericht op mensenhandel, met Barack Obama als hoofdspreker.
  • 2013: via de Bill, Hillary & Chelsea Clinton Foundation richtte ze zich op de ontwikkeling van jonge kinderen en het initiatief ‘Too Small to Fail‘ onder leiding van de voormalige Australische premier Julia Gillard om meisjes wereldwijd aan te moedigen zich in te schrijven voor middelbare scholen; Leiding over ‘No Ceilings: The Full Participation Project‘, een samenwerking met Bill & Melinda Gates Foundation om gegevens te bestuderen over de voortgang van meisjes en vrouwen over de hele wereld; Lanceerde via Clinton Health Access Initiative een zevenjarig gezondheidsprogramma in Rwanda met Ivy Leagues uit de VS en $ 150 miljoen van de Amerikaanse overheid om meer dan 6000 jonge vrouwen op te leiden tot verpleegster en vroedvrouw voor het verrichten van zowel geboortes als abortussen.
  • 2014: Samenwerking met het Polaris-project, een CGI-lid, bij het creëren van een online ‘Global Modern Day Slavery‘ databank.
  • 2018: campagne gevoerd voor het recht van vrouwen op abortus en toegejuicht door gouverneur Cuomo, in de aanloop naar zijn aankondiging van het passeren van de nieuwe abortuswetgeving van New York die abortussen toestaat tot het einde van de termijn, waardoor wettelijke bescherming voor mislukte abortussen waarbij baby’s levend worden geboren is weggenomen, oftewel het kind gewoon laten sterven.

Is al deze betrokkenheid bij kinderen gelijk aan mensen die pleiten voor kinderen of is er dekking voor andere snode acties? Bekijk alle onderstaande informatie om je eigen conclusie te trekken.

Vorig jaar ontving het Clinton Health Access Initiative (CHAI), een andere entiteit die nooit correct is ingediend en illegaal werkt, meer dan US $ 1,1 miljoen voor een award van de Bill & Melinda Gates Foundation – een grote bijdrager aan de Clintons en NORAD – die ook heeft geholpen bij het financieren van hun Ten Island Challenge-programma. De prijs was naar verluidt voor het redden van levens van moeders en pasgeborenen.

Hillary’s betrokkenheid bij het International Centre for Missing and Exploited Children (ICMEC)

Halverwege de jaren negentig reikte België uit naar het  Nationaal Centrum voor Vermiste en Uitgebuite Kinderen, verzoekend om hulp bij hun problemen met vermiste kinderen. De Raad van Bestuur van de NCMEC heeft toestemming gegeven voor de oprichting van een nieuwe organisatie die zich zou inzetten om wereldwijd te doen wat de NCMEC in de Verenigde Staten deed. In 1998 hielden leden van de Raad van Bestuur van het nieuw opgerichte International Centre for Missing and Exploited Children (ICMEC) hun eerste vergadering en in april 1999 werd het gelanceerd door toenmalige First Lady Hillary Clinton, Lady Catherine Meyer en Cherie Booth Blair, echtgenote van de voormalige Britse premier Tony Blair. Het volledige gearchiveerde persbericht kan hier bekeken worden.

De moeder van Richard Branson, Eve Branson, was in 1999 stichtend bestuurslid van ICMEC en diende tot 2005 in de Raad van Bestuur. Richard Branson was de oprichtingssponsor van ICMEC. ICMEC is een 501(c)(3) belastingvrij goed doel, volledig ondersteund door particuliere fondsen en middelen, en heeft zijn hoofdkantoor in Alexandria, Virginia. Het is een NGO (Niet-Gouvernementele Organisatie). Het heeft ook een Aziatisch-Pacifisch kantoor en een kantoor in Latijns-Amerika en het Caribisch gebied. Sinds hun oprichting hebben ze geholpen om vier nationale of regionale vermiste en uitgebuite kindercentra over de hele wereld te creëren. Een daarvan is het Global Missing Children’s Network (GMCN), dat ook werd gelanceerd in 1998, hetzelfde jaar dat ICMEC werd gelanceerd. Er zijn 29 lidstaten op 5 continenten die naar verluidt zouden werken om vermiste en ontvoerde kinderen te helpen vinden.

Op een foto van de Raad van Bestuur op Wikipedia worden Eva Branson samen met haar zoon Richard Branson en vele andere bekende gezichten afgebeeld.

Bill en Hillary Clintons banden met Richard Branson gaan ver terug, zowel als vooruit. Ze werken momenteel allemaal samen aan het pilotprogramma Ten Island Challenge dat in 2012 van start ging en begon met tien eilanden, en snel uitbreidde naar meer dan twintig eilanden, verspreid over het drugs- en kinderhandelswegen in het Caraïbisch gebied. Sinds hun oprichting zijn ze nu vertakt om alarmerende nieuwe partnerschappen aan te gaan en zich te concentreren op het toerisme en de hotelindustrie. Dit Ten Island Challenge-programma, gefinancierd door GEF, een arm van de Wereldbank, OPIC, de Nederlandse postcodeloterij en de Noorse overheid, zou naar verluidt eilanden hebben opgezet met zonnepanelen en hernieuwbare energie.

De meeste van deze Caribische eilanden beschouwd men als als niveau 2 en 3 en zijn onderhevig aan Amerikaanse steunbeperkingen vanwege hun niveau van mensenhandel en het onderwerpen van grote bevolkingsgroepen aan moderne slavernij – zoals de documentatie onthult in dit rapport. Waarom zou Hillary, gebaseerd op haar geportretteerde achtergrond in de strijd voor kinderrechten, haar energie willen richten op het opzetten van een kleine zonnefarm om een ​​blok huizen op elk van deze eilanden te voorzien van stroom – allemaal inclusief gratis zonne-energiesystemen voor de overheidsgebouwen – in plaats van te vechten voor de lijdende kinderen die op deze eilanden wonen?

Een ander belangrijk en relevant feit om toe te voegen, is dat Planned Parenthood de Caribbean Family Planning Affiliation ook op 10 van die eilanden oprichtte. In hetzelfde jaar dat de Clintons Ten Island Challenge lanceerden, kondigde Planned Parenthood Federation hun plannen aan om jonge leiders in Latijns-Amerika, Afrika en de VS op te leiden, evenals hun wens om de kwetsbaarheid van jongeren tegen onbedoelde zwangerschap en onveilige abortus te bestrijden. Waarom is dit relevant? Omdat de Clintons sinds 1993 samenwerken met Planned Parenthood, toen Bill Clinton de ‘zwijgcontract’ verwijderde om doorlopende financiering te krijgen voor klinieken die abortussen uitvoerden, en beiden vroedvrouwen en verpleegsters hebben opgeleid om abortussen in meerdere landen uit te voeren, die allemaal in de stad New York  begonnen.

Terug naar ICMEC: Om de omvang van het bereik van ICMEC te begrijpen, stelt het in een rapport uit 2014 aan de United States Senate Committee on Foreign Relations met betrekking tot ‘International Parental Child Abduction‘ dat ICMEC wetshandhaving heeft opgeleid in 121 landen. Ze hebben de wetgeving in 200 landen herzien en samen met parlementen in 100 landen gewerkt aan een nieuwe wet op kinderpornografie. Ze bouwden een wereldwijd netwerk voor vermiste kinderen voor 22 landen, vestigde nationale centra in meerdere landen en creëerden een regionaal centrum in Europa, dat 13 landen in de Balkan-regio dient.

Daarnaast hebben ze 400 Arabische leiders in Caïro ontmoet om een ​​overeenkomst over kinderbescherming tot stand te brengen. Ze hebben ook samengewerkt met het Vaticaan, Mayo Clinic en Il Telefono Azzurro om De Declaratie van Rome voor kinderrechten te creëren. En ten slotte zijn ze formele partnerschappen aangegaan met Interpol en hebben ze een Global Health Coalition gelanceerd van farmaceutische bedrijven en gezondheidsinstellingen om een ​​volksgezondheidscrisis met seksueel misbruik van kinderen aan te pakken.

In 2005, zes jaar na de lancering van ICMEC, werd geschat dat jaarlijks 600.000 tot 800.000 mensen over internationale grenzen worden verhandeld waarbij 50% minderjarig is, volgens het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken, en volgens de International Labor Organization (ILO) worden “wereldwijde winsten, gemaakt van dwangarbeiders uitgebuit door particuliere ondernemingen of agentschappen, bereiken $ 43 miljard per jaar, waarvan $ 31,6 miljard afkomstig was van slachtoffers van mensenhandel.” Negen jaar later, in 2014, meldde de ILO: “dwangarbeid in de particuliere economie genereert $ 150 miljard aan illegale winst per jaar, drie keer meer dan eerder werd geschat.”

Dit alles roept de vraag op of ICMEC zo almachtig is als zij beweren, en alle bovengenoemde stappen heeft genomen om deze wereldwijde epidemie te voorkomen, waarom dan het aantal slachtoffers van mensenhandel sinds het begin in 1999 aanzienlijk is toegenomen in plaats van afgenomen? Wanneer treedt “op elk moment” precies in?

Follow The Money: Financiële connecties met ICMEC

Het bestuur van ICMEC (verleden en heden), hebben bijna allemaal een werkgeschiedenis met farmaceutische grootheden, biotech en banken. Deze mensen hebben een fantastische gespecificeerde lijst met bestuursleden samengesteld, een tijdlijn met persberichten die linken naar ICMEC en donaties. Het volledige krediet gaat naar hen voor het compileren van de hieronder geëxtraheerde financiële informatie.

Göran Ando zat in de directie van ICMEC en werkte voor Novo Nordisk, UK Ltd. en Pfizer Australia Pty Ltd.

  • Novo Nordisk betaalde tussen 2004-2012 $ 1,7 miljoen aan Podesta Group
  • Novo Nordisk heeft tussen $ 50-100k gedoneerd aan de Clinton Foundation
  • AstraZeneca PLC heeft $ 100.000 – $ 250.000 aan de Clinton Foundation geschonken
  • AstraZeneca PLP heeft $ 50.000 – $ 100.000 aan de Clinton Foundation geschonken

Mike DeNoma is een voormalig directeur van ICMEC en zetelt momenteel in de Raad van Bestuur van ICMEC. Hij is ook senior adviseur van Kohlberg Kravis Roberts & Co. LP en bekleedde hoge posities bij Standard Chartered Plc, International Private Banking Business en Citibank NA.

  • Kohlberg Kravis Roberts & Co. LP betaalde meer dan $ 1,3 miljoen aan lobbykosten aan de Podesta Group
  • Standard Chartered Bank (hieronder meer) doneerde $ 1.000,001 – $ 5.000.000 aan de Clinton Foundation
  • James A. Kohlberg heeft $ 50.001 – $ 100.000 geschonken aan de Clinton Foundation

Victor Halberstadt, vice-voorzitter van de Raad van Bestuur van ICMEC, werkte voor The Goldman Sachs Group Inc. en Daimler-Chrysler. Interessant is dat hij ook een Trustee was voor de Population Council in New York.

  • Daimler Trucks North America LLC heeft $ 500.001 – $ 1.000.000 aan de Clinton Foundation geschonken
  • Goldman Sachs Philanthropy Fund heeft $ 250,001 – $ 500.000 aan de Clinton Foundation geschonken
  • De Goldman Sachs Group Inc. heeft $ 1,000.001 – $ 5.000.000 aan de Clinton Foundation geschonken

Dr. Franz B. Humer, voorzitter van de Raad van Bestuur van ICMEC, met een uitgebreid cv, waaronder Roche Holdings AG, Citigroup, Diageo PLC, Genentech Inc. en nog veel meer.

  • Roche Group betaalde de Podesta Group tussen 1998 en 2006 meer dan $ 1,5 miljoen
  • Roche Holdings betaalde de Podesta Group tussen 2007 en 2009 $ 560.000
  • Citigroup Inc. betaalde de Podesta Group in 2001 $ 100.000
  • Diageo PLC betaalde de Podesta Group tussen 2010 – 2016 meer dan $ 1,3 miljoen
  • Genentech Inc. heeft $ 10.001 – $ 25.000 aan de Clinton Foundation geschonken
  • Citi Foundation heeft $ 1.000,001 – $ 5.000.000 aan de Clinton Foundation geschonken
  • Citigroup Inc. heeft $ 500.001 – $ 1.000.000 aan de Clinton Foundation geschonken
  • Diageo PLC heeft $ 50.001 – $ 100.000 aan Clinton Foundation geschonken

Dr. Raymond F. Schinazi is een voormalig directeur van ICMEC en zetelt momenteel in de Raad van Bestuur van ICMEC. Hij richtte verschillende farmaceutische bedrijven op waaronder Pharmasset Inc., dat hij in 2012 voor $ 11 miljard aan Gilead Sciences verkocht.

  • Gilead Sciences Inc. heeft $ 100,001 – $ 250.000 aan de Clinton Foundation geschonken

Per-Olof Loof, voormalig directeur van ICMEC en is momenteel lid van de raad van bestuur van ICMEC.

  • Doneerde in 2016 $ 2.700 aan Hillary For America

De lobbykosten van Podesta Group zijn hier te vinden betreffende de bovenstaande financiële informatie. Hier is ook een gearchiveerde versie.

De donorenlijst van de Clinton Foundation, met ook een gearchiveerde versie.

Op 9 april 2019 erkende Standard Chartered Bank, grote donor van de Clinton Foundation, dat ze illegaal transacties had verwerkt in strijd met Iraanse sancties en ermee instemde meer dan $ 1 miljard te betalen. De criminele samenspanning ging door van 2007 – 2011 en omvatte zo’n 9.500 financiële transacties ter waarde van ongeveer $ 240 miljoen via Amerikaanse financiële instellingen ten behoeve van Iraanse entiteiten.

Begin je al een beeld te krijgen van wie de show runt, en wie het geld verzamelt? Dit roept de vraag op – gaat ICMEC over het redden van kinderen of het verdienen van geld? Wat nog belangrijker is, wat wordt er met al dit geld gedaan?

Global Modern Day Slavery Directory – A Clinton Global Initiative

Naast alle bovengenoemde betrokkenheid bij mensenhandel, heeft het Clinton Global Initiative in 2009 samen met het Polaris-project een anti-trafficking-aanpak ontwikkeld, die wereldwijd te gebruiken is. Het Polaris-project beheert het National Human Trafficking Resource Centre (NHTRC) en beheert de National Human Trafficking Hotline. Polaris is gebaseerd op DC en wordt gedeeltelijk gefinancierd door het ministerie van Volksgezondheid en Human Services. Samen hebben ze in 2014 een databaseGlobal Modern Day Slavery‘ gemaakt van organisaties over de hele wereld om mensenhandel te monitoren. Ze beweren dat het de meest uitgebreide database is van hedendaagse slavernijorganisaties die ooit voor het publiek zijn samengesteld, en zoals op de kaart wordt vermeld hierboven, bevat het informatie van 199 landen.

Ze verklaren: “Door actoren op het gebied van mensenhandel in staat te stellen elkaar beter te vinden, te identificeren en met elkaar in contact te komen, zal het hulpmiddel helpen slachtoffers van mensenhandel en risicopopulaties in contact te brengen met de hulp die ze nodig hebben.”

Toen ze dit project in 2014 begonnen, hadden ze 200 organisaties in de database. Er werken nu 2936 organisaties en hotlines aan mensenhandel en dwangarbeid. Er zijn er alleen al in Washington, DC 26. Als iemand onderzoek heeft gedaan naar mensenhandel, dan is er veel interessante informatie die uit deze database kan worden gehaald. Het is absoluut een kanjer van een netwerk.

De Global Modern Day Slavery Directory is ook een partnerschap aangegaan met Liberty Asia’s Freedom Collaborative, een online, met een wachtwoord beveiligd platform voor anti-mensenhandel “belanghebbenden” dat een newsfeed biedt die  bijgewerkt wordt door gebruikers, een wereldwijde gemeenschap van organisaties en onderzoek, programmatische en juridische bronnen. USAID en UNDP zijn slechts twee partners van Freedom Collaborative.

Liberty Asia werkte in 2013 ook samen met La Strada International en het Polaris-project om een ​​alliantie van hotlines voor mensenhandel over de hele wereld te lanceren. Google financierde deze inspanning met $ 3 miljoen nadat was vastgesteld dat de meeste illegale groeperingen op de een of andere manier betrokken waren bij mensenhandel. Jared Cohen, directeur van Google Ideas, zei dat er geen goede coördinatie was tussen alle meldpunten.

“Als u één hotline in één bedrijf belt, genereert deze lokaal gegevens, maar er is geen manier om gegevens te korreleren met een hotline in een ander land”, aldus Cohen. “Dus we dachten: kun je al deze hotlines integreren, zodat het niet uitmaakt welke je belt? Je hebt een geïntegreerd ecosysteem nodig om juist te kunnen reageren.”

BELANGRIJKSTE FEITEN

  • Het Polaris-project is lid van het Clinton Global Initiative (CGI). Leden zijn alleen op uitnodiging en doneren minimaal $ 15.000 per jaar.
  • Catherine A. McLean is de voorzitter van de Raad van Bestuur van Polaris. McLean was de senior adviseur van de presidentiële campagne van Hillary Clinton in 2008.
  • Steve Rosenthal, lid van de Raad van Bestuur, diende als Associate Deputy Secretary van het Amerikaanse Ministerie van Arbeid tijdens de Clinton-regering.
  • Ook belangrijk om te onthouden is dat het Clinton Global Initiative nooit formeel correct is opgezet en geen juridische entiteit is.

Pedofiele cover-up van Amerikaanse ambassadeur terwijl Hillary Clinton minister van Buitenlandse Zaken was

Er worden meer vragen opgeworpen, wanneer we terugkijken naar de doofpot door het State Department van pedofilie die de MSM teisterde toen Hillary Clinton minister van Buitenlandse Zaken was. Zowel de New York Post, CBS als het NBC-nieuws meldden in juni 2013, dat ze documenten hadden verkregen die verband hielden met lopende onderzoeken met acht gevallen van vermeend wangedrag door medewerkers van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, contractanten en een ambassadeur van de Verenigde Staten, die allemaal plaatsvonden tijdens Hillary Clintons ambtsperiode. In een intern memorandum van de inspecteur-generaal uit oktober 2012 werd gemeld dat de ambassadeur die werd onderzocht ‘stelselmatig zijn beschermend veiligheidsdetail had opgegeven om seksuele gunsten van zowel prostituees als minderjarige KINDEREN te werven.’ Het rapport vermeldt ook dat een hoge ambtenaar bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken onderzoekers verzocht om “het onderzoek stop te zetten”.

Hier is een nieuwsbericht van 3 minuten van NBC

Voormalig congreslid van New York, Anthony Weiner

Voormalig New York Congreslid Anthony Weiner, echtgenoot van Huma Abedin, Hillary Clinton’s plaatsvervangend stafchef toen zij Minister van Buitenlandse Zaken  was, en vicevoorzitter van Hillary’s presidentiële campagne in 2016, heeft onlangs de gevangenisstraf uitgezeten voor ‘sexting’ met een 15-jarig meisje. De laptop van Weiner bevat 340.000 e-mails waarvan een aanzienlijk deel tussen Hillary en Huma in opslagen staat. Op pagina 294 van het IG-rapport staat: Initiële analyse van laptop – duizenden e-mails, Hillary Clinton & Foundation, misdaad tegen kinderen.

De FBI bracht ook een document uit met de vermelding “Anthony Weiner; Producers of Child Pornography” met een eronder geplaatst vakje. Merk op dat “producers”  meervoudsvorm is. Ze verklaarden ook dat een aanzienlijk aantal van de 340.000 e-mails berichten waren tussen Huma Abedin en Hillary Clinton.

In juni 2018, het van de inspecteur-generaal 568-pagina’s tellende rapport waarin de verschillende acties van de FBI en DOJ worden besproken voorafgaand aan de verkiezingen van 2016, stellen zij: “In september 2016 zijn de FBI New York Field Office (NYO) en de Attorney’s Office for the Southern District of New York (SDNY) gestart met een onderzoek naar voormalig congreslid Anthony Weiner wegens zijn online relatie met een minderjarige. Een federaal huiszoekingsbevel werd op 26 september 2016 weinerverkregen voor Weiner’s iPhone, iPad en laptop. De FBI heeft deze apparaten dezelfde dag verkregen. Het huiszoekingsbevel gaf de overheid toestemming om te zoeken naar bewijsmateriaal met betrekking tot de volgende misdaden: het overbrengen van obsceen materiaal naar een minderjarige, seksuele uitbuiting van kinderen en activiteiten met betrekking tot kinderpornografie.

Op pagina 303 van dit rapport verklaarde de leidinggevende in het onderzoek en enige agent die de bevoegdheid had om de laptop vrij te geven, bezorgd te zijn over het feit dat niemand contact met hem opnam:

De stilte maakte me echt ongemakkelijk omdat er nogal wat stond te gebeuren… Ik begreep dat ik 1. privé-e-mails van Hillary Clinton had en 2. BlackBerry-berichten. Ik kan je vertellen dat we potentieel 10 keer zoveel volume hebben dan wat FBI-directeur Comey zei dat we hadden. Waarom is hier niemand? Als ik de leidinggevende zou zijn van een CI-squadron in Seattle en ik zou dit horen, ging ik naar het hoofdkantoor en zou zeggen: hé, sommige agenten die hier aan kinderporno werken kunnen hier Hillary Clinton e-mails hebben. Kom van je luie reet af en bel de leidinggevende en vraag een kopie van die schijf, want zo zou je moeten reageren. En dat niemand mij de hand reikte, die nacht, en tot op  de dag van vandaag, ik begrijp niet wat er in godsnaam verkeerd ging.

Anthony Weiner werd op 17 februari 2019 uit de gevangenis vrijgelaten en naar een rehabilitatiecentrum in Brooklyn, New York gestuurd. Huma Abedin werkt nog steeds zij aan zij met Hillary Clinton aan haar illegale organisatie ‘Onward Together 501 (c) (4). Tot op de dag van vandaag blijft wat er op die laptop staat een raadsel.

NXIVM

NXIVM wordt vaak een ‘sekscult’ genoemd, en terecht. Het is een duister piramidespel dat al tientallen jaren bestaat, en omvat mensenhandel, gedwongen seks en slavenarbeid, bankfraude, witwassen van geld, identiteitsdiefstal, chantage, visumfraude, kindersekshandel, het brandmerken van vrouwenlichamen en afpersing. De leiders zijn goed verbonden, gesteund door miljoenen en hebben een leger van advocaten, hoewel ze graag naar zichzelf verwijzen als een trainingsorganisatie voor leidinggevenden en groepsbewustzijn, verspreid over 23 staten.

De leiders werden aangeklaagd in 2018, met mogelijke aanvullende aanklachten die nog steeds op tafel liggen. Deze zaak is explosief en breidt steeds verder uit, met nieuw bewijsmateriaal en nieuwe pleidooiovereenkomsten.

Clare Bronfman, erfgename van Seagram – Geldschieter 
Allison Mack, Smallville Actress – Recruiter
Keith Raniere, leider en mede-oprichter
Nancy Salzman, president en medeoprichter
Lauren Salzman, hooggeplaatst lid
Kathy Russell, accountant

NXIVMs leider Keith Raniere heeft ook een geheim genootschap genaamd DOS, bekend als ‘The Vow‘. Volgens een artikel in de Epoch Times, zeiden officieren van justitie dat de vereniging rond 2015 is opgericht en wordt beweerd een afkorting te zijn voor de Latijnse uitdrukking ‘Dominus Obsequious Sororium’ wat zich losjes vertaalt naar ‘Meester over de slavenvrouwen’.

Rechterlijke documenten geven aan dat DOS werkt als een piramide, waarin Raniere aan de top staat, als de hoogste meester. Alle deelnemers zijn vrouwen, waarvan de meesten worden gerekruteerd vanuit NXIVM, en er zijn niveaus van ‘slaven’ met aan het hoofd ‘meesters’. Bij het rekruteren informeren meesters hun toekomstige slaaf dat ze ‘onderpand’ zouden moeten bieden om ervoor te zorgen dat wat zij zouden leren als slaaf geheim zouden houden. Het onderpand omvatte seksueel expliciete foto’s, video’s met vernietigende informatie over zichzelf of iemand in de buurt, of brieven met vernietigende beschuldigingen en rechten aan bepaalde bezittingen. De ‘slaven’ moesten voortdurend onderpand bieden, dat in een kluis werd bewaard.

Een andere gebeurtenis toont kindermisbruik aan:

Raniere, 58, wordt beschuldigd een kind “zich seksueel expliciet te laten gedragen ten behoeve van het produceren van een of meer visuele afbeeldingen en die visuele afbeeldingen werden geproduceerd en verzonden.”

Zijn medeverdachten “waren zich bewust van en faciliteerden de seksuele relaties van Raniere met twee minderjarige slachtoffers: (1) een vijftienjarig meisje dat in dienst was bij Nancy Salzman en dat – tien jaar later – de eerstelijns ‘slaaf’ van Raniere werd in DOS.”

Nancy Salzman pleitte schuldig voor afpersing

Voormalig psychiatrisch verpleegkundige Nancy Salzman, medeoprichter en president van NXIVM, pleitte op 12 maart 2019 schuldig te zijn aan één punt van afpersing en gaf toe deel te nemen aan een wijdverspreide criminele onderneming. Ze bekende ook om e-mailwachtwoorden van NXIVM-vijanden te stelen en opnames te wijzigen voordat ze werden overgedragen voor gebruik in een rechtszaak.

Lauren Salzman heeft toegegeven een vrouw twee jaar lang als slaaf te houden

In de laatste dagen van maart 2019 pleitte Lauren Salzman schuldig te zijn aan samenzweringspraktijken en op 2 april liet ze voor de rechtbank weten dat ze haar persoonlijke slaaf had in huis had van maart 2010 tot april 2012, door haar gevangen te houden in een kamer en haar te bedreigen met deportatie terug naar Mexico. Ze gaf ook toe dat ze lid was van DOS, het geheime genootschap van Raniere.

Clare Bronfman viel flauw bij het horen van het bericht dat advocaten Mark Geragos en Michael Avenatti werden aangeklaagd voor afpersing van Nike.
Op 27 maart 2019 viel Clare Bronfman flauw in de rechtszaal nadat haar werd gevraagd of zij stiekem advocaat Michael Avenatti had vastgehouden. In een recente aanklacht, een van de advocaten van Bronfman, werd Mark Geragos geïdentificeerd als mede-samenzweerder van Michael Avenatti om $ 20 miljoen af ​​te persen van Nike. Avenatti werd slechts twee dagen voor de verschijning van Bronfman gearresteerd. Daarna, op 11 april 2019, werd Avenatti aangeklaagd voor 36 misdrijven waaronder bankfraude en verduistering.

Op 8 april 2019 pleitte Smallville-actrice Allison Mack schuldig aan afpersing en het manipuleren van vrouwen tot het worden van seksslaven voor hun leider, Keith Raniere. Haar oorspronkelijke lopende zaken rekenen op gerechtelijke documenten waarin kindersekshandel met geweld, fraude of dwang wordt aangegeven.

Hoe groot is NXIVM en hoe ver reikt het?

Dit is een lijst van hun connecties, gedocumenteerd in de rechtszaken.

NXIVM-connecties

Hoe verbinden deze personen zich met de Clintons?

Clintons-Bronfman

Clare Bronfman, Seagrams erfgename, haar zus Sara Bronfman en Nancy Salzman van NXIVM waren allemaal lid van het Clinton Global Initiative, dat is uitsluitend op uitnodiging. Wat betekent dit? Het betekent dat ze de Clintons een minimum van $ 15.000 aan jaarlijkse donorvergoedingen hebben betaald om betrokken te zijn bij hun projecten en initiatieven, om contracten en zakendeals te krijgen. Op basis van bewijs tot nu toe, zou het gemakkelijk zijn om te speculeren over de schandelijke quid pro quo-transacties die plaatsvonden met de groep van NXIVM en de Clintons die samen aan projecten werkten. Het feit dat ze allemaal in vergelijkbare kringen verkeerden, inclusief NXIVM-organiserende seminars en feesten op Necker Island van Richard Branson, voorspelt ook niet veel goeds.

Bronfman-Branson

Terwijl Branson beweert dat hij zich niet bewust was van deze gebeurtenissen op zijn eiland, zijn er gezellige foto’s van hem en Clare’s zus Sara Bronfman, wat aangeeft dat hij dicht bij de familie stond.

De Clintons zijn al geruime tijd in de buurt van de familie Bronfman en Hillary Clinton sprak op de begrafenis van Clare’s vader Edgar Bronfman in 2013. Edgar ontving de presidentiële medaille van vrijheid van president Bill Clinton in 1999. Hij doneerde ook aan de Clintons en hun stichting.

Naast dat Clare en Sara Bronfman lid waren van Clinton Global Initiative, was NXIVM een grote donor voor de presidentiële campagne van Hillary Clinton in 2008. Volgens de New York Post laten federale documenten zien dat leidinggevenden, toppartners en familieleden van NXIVM $ 29.900 bijdroegen aan de campagne van Hillary in 2008.

NXIVM VIP-tafels bij de Clinton Foundation – Bijgewoond door Kirsten Gillibrand

Onlangs werd door Fox News gemeld dat uit documenten van de rechtbank blijkt dat de vader van Senator Kirsten Gillibrand voor NXIVM werkte. Doug Rutnik, de vader van de Democratische presidentskandidaat voor 2020, werkte in 2004 vier maanden lang als lobbyist voor NXIVM tegen een tarief van $ 25.000 per maand. Hij heeft haar stiefmoeder lid van NXIVM gemaakt. Blijkbaar probeerde Rutnik afstand te nemen van de groep, en toen klaagde NXIVM hem aan. Later schonk Clare Bronfman geld aan Kirsten Gillibrand en zij accepteerde.

Het Frank Report vertelt een meer diepgaand verhaal over de stiefmoeder van Gillibrand. Ze beweren dat Doug Rutnik Gwenn Bellcourt, de nicht van Gillibrand, die later haar stiefmoeder was, vroeg om een intensieve 5-daagse beoordeling om te bepalen of NXIVM een vergunning nodig had als onderwijsinstelling. Dit gebeurde allemaal terwijl Rutnik voor NXIVM werkte. Bellcourt was onder de indruk van NXIVM en onmiddellijk door leiders Keith Raniere en Nancy Salzman opgenomen in de sekte. Raniere wilde dat zij NXIVM’s huisadvocaat werd. Raniere besloot dat ze Rutnik niet langer nodig hadden, waarna NXIVM probeerde Rutnik aan te klagen om de $ 100.000 die ze hem hadden betaald terug te krijgen. Het werd buiten de rechtbank geregeld en Rutnik betaalde de $ 100.000. Later slaagde hij erin Bellcourt uit de cult te krijgen en met haar te trouwen.

Volgens een verslag in Big League Politics beschrijft ooggetuige John Tighe een benefiet voor Hillary Clinton in 2006, waarbij Gillibrand aan een NXIVM-tafel zat. Hij zei: “Gillibrand zat in een van de fauteuils. Ja, de drie VIP-tafels aan de voorkant waren allemaal gekocht door NXIVM en ze zat bij Nancy Salzman.”

Kirsten Gillibrand claimde in 2017 dat ze nog nooit van NXIVM had gehoord tot ze over hen in de krant las.

De gebroeders Podesta

John Podesta, voormalig stafchef van het Witte Huis tijdens de Bill Clinton-regering, voormalig adviseur van Barack Obama en voormalig campagnevoorzitter voor de presidentiële campagne van 2016 van Hillary Clinton.

Tony Podesta, groot Washington DC lobbyist en oprichter van de Podesta Group.

John en Tony zijn erg hecht met de Clintons, hebben tientallen jaren samengewerkt en zijn zelfs opgegroeid in Chicago op slechts 14 minuten van elkaar – de Podesta’s in Jefferson Park en Hillary Rodham Clinton in Park Ridge, IL.

Hoewel de broers Podesta nog moeten worden beschuldigd van misdaden tegen kinderen, werd Tony Podesta aangeklaagd voor andere beschuldigingen die hieronder zijn gedocumenteerd. Vanwege enkele zeer verontrustende materiële bewijzen en het feit dat ze erg dicht bij de Clintons staan, worden ze in dit rapport opgenomen.

JOHN PODESTA

In het kantoor van John, destijds in het hoofdkantoor (Brooklyn, New York) van de campagne van Hillary Clinton, had hij een olieverfschilderij in bruikleen van zijn broer Tony. Het toont twee mannen met messen en vorken, leunend boven een eettafel, waar een man in een pak ligt. Toen hem door Time Magazine werd gevraagd naar dit schilderij, zei John: “het is beter om de man met de vork te zijn dan de man op de tafel.” Dit is geen schilderij van een operatie, het is kannibalisme.

Kantoor John Podesta

John staat in de belangstelling wegens Pizzagate sinds Wikileaks zijn e-mails in 2016 heeft vrijgegeven. Het Rolling Stone Magazine zou iedereen doen geloven dat ‘Russische hackers’ de e-mails van John gestolen hadden en ze naar Wikileaks stuurden voor publicatie. Ze hebben net als alle andere mainstream mediabronnen beweerd dat Pizzagate een gestoorde complottheorie is en maakte Comet Ping Pong het centrale punt van de Pizzagate-theorie.

john-podestap-14

Toch dateert Pizzagate eigenlijk al van decennia terug voordat deze e-mails werden gepubliceerd, en werd het pas onlangs gelabeld als Pizzagate. Zonder al te diep op Pizzagate in te gaan, omdat dat een volledig apart artikel op zichzelf zou zijn, laten we dit beperken tot twee feiten die we kennen met 100% validatie.

  1. Terwijl John Podesta ontkent dat hij op een seksuele manier betrokken is bij kinderen, heeft hij nooit de verdachte taal in zijn e-mails behandeld of uitgelegd.
  2. Een geheim agent plaatste een val op Craigslist omdat Stephen Salamak, een correctie-officier uit New Jersey, een boodschap had uitgezonden naar vrouwen en moeders ‘die houden van kaaspizza’, een verwijzing naar kinderpornografie. Dit staat allemaal in de aanklacht. De man werd aangeklaagd, talloze foto’s van kinderpornografie werden op zijn computer gevonden en op 27 juli 2018 diende hij een schuldig pleidooi in met een verplichte minimumstraf van 5 jaar.

Het feit is, of het al dan niet bewezen kan worden dat John betrokken is bij Pizzagate, dat pizza, seks en pedofilie al vele jaren hand in hand gaan, het is bekend en het is goed gedocumenteerd. Al Vernacchio, docent seksuele opvoeding aan een Quaker-school in Pennsylvania, geeft al sinds 1999 les over pornografie en seks, en maakt sinds 1999 gebruik van pizza-termen. In feite is het zo’n hit, dat hij op TED alles voor iedereen ging uitleggen in 2012. Dus al 20 jaar worden pizza-termen vrij openlijk als “sekspraat” gebruikt, als men zijn onderzoek doet. Het maakt allemaal de ‘Podesta-e-mails’ rond voedingsvoorwaarden en kinderen net iets meer verdacht.

Maar goed, als dat je nog niet overtuigt, kun je altijd een uitje maken naar “A sexy, Instagram-baiting Museum of Pizza is coming to NYC“, een funhouse met 29 kamers en promoot  foto’s van mensen die zijn vastgebonden in leer, in handboeien, kettingen en niet veel meer om het lijf, terwijl ze praten over pizza, of beter nog – een pizzapunt boven hun geslachtsdelen houden. Pizza-sekspraat inderdaad. Maar hier is niets aan de hand, mensen. Het is al een hele tijd codetaal. Het zou de gemiddelde persoon weinig moeite kosten om overal in Hollywood seksuele connecties met pizza te vinden, gebruikt in advertenties, gepromoot door campagnes en zeker op het Dark Web – in ongeveer 10 minuten kun je de conclusie trekken dat seks en pizza al tientallen jaren met elkaar verbonden zijn. Het enige dat evolueerde was het label zelf: Pizzagate.

Daarom is het onwetend en onverantwoord om te beweren dat Pizzagate niet bestaat, terwijl hard wordt geroepen dat het ‘onverantwoorde verslaggeving, onzin’ is. Ze concentreren zich bewust op het etiket ‘Pizzagate‘, in tegenstelling tot de eigenlijke feiten dat pedofielen en kinderhandel al sinds het begin van de tijd hoogtij vieren en door de jaren heen steeds erger zijn geworden, vooral binnen de kerk. Misschien maakt het vasthouden aan het label ‘Pedogate’ het voor hen moeilijker om het verhaal te onder controle te houden. Stof tot nadenken.

TONY PODESTA

Tony Podesta, oud-lobbyist in Washington DC en oprichter van de Podesta Group, werd in 2017 aangeklaagd voor het overtreden van de Foreign Agents Registration Act. Kort daarna sloot de Podesta Group de winkel. Vervolgens bood Special Counsel Robert Mueller in juli 2018 Tony Podesta immuniteit om te getuigen tegen Paul Manafort, die met de Podesta Group had samengewerkt in een Public Relations-campagne voor het European Centre for a Modern Ukraine, opgericht door drie vooraanstaande leden van het pro-Russische Party of Regions – en die was aangeklaagd wegens bank- en belastingfraude. Paul Manafort werd veroordeeld tot 7½ jaar gevangenisstraf. Ondertussen lijkt Tony de wind in de rug te hebben.

Een kleine greep uit de kunstcollectie van Tony Podesta

Geschenken van Tony Podesta aan Katzen Art Center

Naast Tony’s eigen verontrustende kunstcollectie rondom kinderen, zijn zijn manager, evenals kunstenaars die ze in hun tentoonstellingen tonen, even verontrustend. Een zo’n tentoonstelling toonde kunstwerken van ArtAngel, opgericht door Roger Took, een veroordeelde pedofiel in de meest verschrikkelijke zin.

Sommigen verwijzen naar Tony als een ‘provocerende artiest’, terwijl anderen het idee van naakte kinderen ongetwijfeld zeer verontrustend vinden.

De gebroeders Podesta zijn goed bevriend met Marina Ambramovic, een Servische performancekunstenaar en filmproducent die vooral bekend is om haar provocerende en soms verontrustende kunsttentoonstellingen en ‘kooksessies’. Ambramovic’s boek “Spirit Cooking with Essential Aphrodisiac Recipes” werd uitgebracht in 1996, met ingrediënten als verse spermamelk, moedermelk en verse ochtendurine. De feestmaaltijden zijn meestal feesten met op de eettafel replica’s van lichamen op ware grootte met eetbare ingrediënten die de effecten van bloed en weefsel hebben. Het lijkt op een horrorfilm uit Hollywood.

In een tentoonstelling die ze aan het voorbereiden was, schilderde ze de woorden in wat lijkt op echt bloed, op een muur en zegt: “Snijd met een scherp mes diep in de middelvinger van je linkerhand. Ervaar de pijn.” Op een andere muur schilderde ze de woorden: “Verse ochtendurine druppelen over nachtmerries. “

In een e-mail van juni 2015 mailde Marina naar Tony over het bijwonen van een Spirit Cooking Dinner bij haar thuis en vroeg of zijn broer hem zou vergezellen, getekend ‘all my love, Marina‘.

De Podesta Group en Amber Ready, Inc.

In mei 2009 selecteerde Amber Ready, Inc. de Podesta Group om hun PR-bedrijf te zijn, dat alle mediarelaties dekt, en een campagne op te laten zetten om de mobiele-telefoontechnologie van Amber Ready te promoten. Met dit programma kunnen ouders in hun telefoons de waarschuwingsprofielen van hun kinderen installeren,  opslaan en vergrendelen, zodat als een kind vermist wordt, de politie de waarschuwingsprofielen binnen enkele minuten via Amber Alert kan verzenden. Toen hoofd van de Podesta-groep Ed Rothschild, verklaarde: “Werken met Amber Ready om te helpen nationale steun te vragen voor hun innovatieve kinderveiligheidsoplossing, zou zeer opwindend en bevredigend moeten zijn.”

Dat zijn veel gegevens over kinderen die worden opgeslagen in toegankelijke mobiele telefoons.

Laura Silsby

Waarschijnlijk een van de meest bekende namen waarover gesproken wordt, is veroordeelde kinderhandelaar Laura Silsby. Hier zijn de feiten:

  • Op 29 januari 2010 werd Laura Silsby gearresteerd aan de Haïtiaanse grens omdat ze 33 kinderen Haïti uit probeerde te smokkelen zonder documentatie, naar verluidt naar een weeshuis in de Dominicaanse Republiek.
  • Silsby was met een team van 9 andere leden, die allemaal afkomstig waren uit de VS en 7 van de 10 waren afkomstig uit de Central Valley Baptist Church in Meridian, Idaho.
  • Silsby is voormalig directeur van The New Life Children’s Refuge, dat is gedocumenteerd in een Wikileaks-e-mail dat een plan aangeeft om ‘wezen te redden van Port-au-Prince, Haïti’, naast het aanvragen van donaties.
  • Jorge Torres, de advocaat die Silsby na haar arrestatie bijstond, werd gearresteerd in verband met een internationale smokkelring die kinderen en vrouwen uit Centraal-Amerika en Haïti naar de Verenigde Staten vervoerde. Hij was op de vlucht voor justitie toen hij in 2003 werd aangeklaagd op beschuldiging van samenzwering om vreemdelingen vanuit Midden-Amerika de Verenigde Staten via Canada binnen te smokkelen in 2002. Hij dook onder in Canada onder de naam ‘George Simard’ na een bankfraudeveroordeling uit 1999. De Amerikaanse regering kon hem in 2003 niet vinden, maar ze volgden hem zodra hij in de media verscheen, de Laura Silsby-zaak vertegenwoordigend,  onder de naam ‘Jorge Torres Puello’. Hij werd uitgeleverd, pleitte schuldig en was veroordeeld voor aanklachten wegens vreemdelingensmokkel, om 37 maanden gevangenisstraf uit te zitten. In die tijd werd Jorge Torres door vier landen gezocht in verband met aanklachten als vrouwenhandel (meisjes en vrouwen), het vervalsen van documenten en het overtreden van de voorwaardelijke vrijlating. Hij werd in El Salvador gezocht omdat hij vrouwen en meisjes uit Midden-Amerika en het Caraïbisch gebied naar El Salvador bracht en hen de prostitutie in lokte. Jorge’s vrouw werd gearresteerd omdat ze meisjes gevangen had gehouden in een Nicaraguaans huis en ze hadden documentatie waaruit bleek dat ze mogelijk bescherming hadden genoten tegen overheids-functionarissen.
  • Alle Amerikanen werden vrijgelaten, met uitzondering van de leider Laura Silsby, die ze verder wilden ondervragen over de kinderen, evenals haar connectie met Jorge Torres Puello.
  • Op 7 februari 2010 kreeg Bill Clinton, toenmalig speciaal gezant van de Verenigde Naties, plotseling belangstelling in deze zaak, kwam tussenbeide en sloot een diplomatieke overeenkomst voor de vrijlating van de 9 Amerikaanse missionarissen die zich in een gevangenis bevonden over kinderontvoering beschuldigingen, behalve Laura Silsby, aan wie de rechter nog steeds vragen had.
  • Slechts twee dagen na de tussenkomst van Bill communiceerden Hillary Clinton, Cheryl Mills en een aantal anderen in een e-mailreeks over de opties van de Amerikaanse regering met betrekking tot de 10 Amerikaanse burgers, waarbij echter de pagina met de ‘opties’ is afgeschermd om gezien te worden. In een cryptische boodschap onderaan staat: “As I told Susan, Cheryl asked for a memo from L for S BY TOMW AM outlining S’s options re the Amcits. Her questions: …
  • Laura Silsby’s aanklachten werden op miraculeuze wijze gereduceerd tot ‘het regelen van onregelmatige reizen’, waardoor ze een gevangenisstraf van zes maanden kreeg op Haïti. Op 17 mei werd ze schuldig bevonden en veroordeeld tot de tijd die ze in de gevangenis hadden doorgebracht voorafgaand aan het proces.
  • Silsby keerde terug naar Idaho, waar ze in 2015 trouwde, en nam de achternaam Gayler aan. Ze werd de Vice President of Marketing for AlertSense die samenwerkt met de federale overheid voor het Integrated Public Alert & Warning System (IPAWS) van FEMA, inclusief de Amber Alerts bij ontvoeringen.

Toevallig selecteerde Amber Ready, Inc. in mei 2009 de Podesta Group om hun PR-bedrijf te worden, zoals hierboven al eerder vermeld.

Een snelle terugblik om deze 2009-groep samen te vatten

Clinton Global Initiative (CGI) verklaarde dat ze sinds 2009 “een bepaalde focus hebben gelegd” op het bestrijden van mensenhandel. Het Polaris-project en Free the Slaves zijn BEIDE CGI-leden. Zoals hierboven aangegeven onder de NXIVM-sectie, zijn leden van het Clinton Global Initiative alleen op uitnodiging en zijn ze verplicht om jaarlijks minimaal $ 15.000 te doneren.

Ook in 2009, is dat de Podesta Group samenwerkte met Amber Ready, Inc., die uiteindelijk een database van informatie over kinderen over de hele wereld creëert, opgeslagen in mobiele telefoons, die zeer toegankelijk zijn, vooral wanneer technologie is ontworpen om toegang te verschaffen.

Ten slotte, Laura Silsby had haar reis naar Haïti gepland en werkte aan de ontwikkeling van haar ‘weeshuis’ in 2009, uiteindelijk vond ze haar weg naar Haïti in januari 2010, toen ze gearresteerd werd voor het smokkelen van 33 kinderen en de advocaat werd uitgeleverd op aanklacht wegens vrouwen- en kinderhandel. Ondanks dit alles, slaagde ze erin om een ​​baan te krijgen bij een bedrijf dat werkt met de federale regering in directe relatie met Amber Alert. Vreemd.

Bill en Hillary Clinton waren de reddende engelen van Laura Silsby.

Steenrijke Beleggingsfonds Manager Jeffrey Epstein

Jeffrey Epstein diende 13 maanden in de gevangenis en huisarrest nadat hij in 2008 had ingestemd met een illegaal uitgevoerd pleidooi, waarin Epstein toegaf dat hij een minderjarig meisje had geprostitueerd. Dit verhaal gaat over veel meer dan één minderjarig meisje – in feite waren het er dertig.

Epstein werd beschuldigd door meer dan 30 meisjes, de meesten tussen de leeftijd van 13 en 16 jaar, van het naar zijn huis te worden gelokt voor seksuele handelingen. Volgens de Miami Herald laten rechts- en politiedossiers zien dat hij toen diezelfde meisjes gebruikte om meer meisjes te rekruteren over een periode van meerdere jaren.

Dit pleidooi uit 2008 gaf Epstein, en een onnoemelijk aantal anderen die niet werden genoemd, immuniteit tegen federale vervolging. Deze niet-vervolgingsovereenkomst is nu een belangrijk aandachtspunt voor het onderzoek van het Ministerie van Justitie.

Op 22 februari 2019 oordeelde een federale rechter dat de deal die in 2008 werd gemaakt illegaal was omdat de voormalige procureur van de Verenigde Staten, Alexander Acosta, Epsteins slachtoffers niet had geïnformeerd, wat in strijd is met de Crime Victims’ Rights Act. Ze verborgen een pleidooiovereenkomst van meer dan 30 minderjarige slachtoffers van seksueel misbruik. In een opiniestuk van 33 bladzijden zei rechter Marra: “Officieren van Justitie hebben niet alleen de Crime Victims’ Rights Act geschonden door de slachtoffers niet te informeren, ze hebben de meisjes ook misleid om te geloven dat de zaak voor de sekshandel tegen Epstein door de FBI nog steeds aan de gang was terwijl in feite de openbare aanklagers de zaken hebben verzegeld na de pleidooiovereenkomst. Epstein werkte in overleg met anderen om minderjarigen tot zijn beschikking te krijgen, niet alleen voor zijn eigen seksuele bevrediging, maar ook voor seksuele bevrediging van anderen.”

Op 11 maart 2019 gaf een hooggerechtshof in New York multimiljonair Jeffrey Epstein en zijn ex-partner Ghislaine Maxwell tot 19 maart 2019 de tijd om een goede reden te geven waarom de documenten uit hun eerdere zaak verzegeld zouden moeten blijven. Als zij hiertoe niet in staat zouden zijn, werden het samenvattend vonnis en de ondersteunende documenten openbaar gemaakt. De rechtbank heeft ook een uitspraak gedaan over aanvullende documenten in de civiele zaak, die ook ontdekt materiaal bevatten.

Op 19 maart 2019 dienden twee anonieme personen een klacht in tegen het openbaar maken van de gerechtelijke stukken, wegens privacykwesties en de angst openbaar te worden geïdentificeerd als derden.

Connecties met de Clintons

  • Hillary Clinton ontving een politieke donatie van $ 50.000 van Epstein in 2006 terwijl hij werd beschuldigd van kindermisbruik.
  • Epstein sluisde in 2006 $ 25.000 rechtstreeks van HSBC Swiss-bankrekeningen naar de Clinton Foundation.
  • In een brief van 23 pagina’s, geschreven door Epstein’s advocaten Alan Dershowitz en Gerald Lefcourt in juli 2007, om over een ​​pleidooiovereenkomst te onderhandelen voordat hij werd berecht voor kinderhandel van zijn Palm Beach, Florida-huis naar zijn 72 hectare grote eiland Little St James in het Caribisch gebied verklaarden ze zijn hechte vriendschap met Bill Clinton en beweerden dat hij hielp met het opstarten van het Clinton Global Initiative. Er staat: “Meneer Epstein maakte deel uit van de oorspronkelijke groep die het Clinton Global Initiative bedacht, dat wordt beschreven als een project ‘dat een gemeenschap van wereldleiders samenbrengt om innovatieve oplossingen te bedenken en te implementeren voor ’s werelds meest urgente uitdagingen.’ Tot nu toe zijn Jeffrey Epstein, Nancy Salzman en Clare Bronfman allemaal veroordeeld en toevallig waren ze allen betrokken bij het Clinton Global Initiative, van wie er twee eilanden in het Caribisch gebied hadden. Zoals hierboven vermeld, werkte de pleidooiovereenkomst.
  • Vluchtlogboeken laten zien dat Bill Clinton ten minste 26 keer met Epsteins privévliegtuig “Lolita Express” vloog en de Secret Service-veiligheidsmachtiging voor ten minste vijf van de vluchten dumpte.
  • Epstein organiseerde een reis naar Afrika in 2002, met zijn privévliegtuig, voor de anti-AIDS-missie van het Clinton Global Initiative. Bill Clinton, acteur Kevin Spacey en andere beroemdheden bevonden zich aan boord.

Acteur Kevin Spacey

clinton-spacey.pngIn december 2018 werd Kevin Spacey beschuldigd van aanranding van een tiener in een bar in Nantucket, Massachusetts, die plaatsvond in de nacht van 7 op 8 juli 2016. Dit volgde op een andere bewering van acteur Anthony Rapp, die beweerde dat Spacey seksuele avances had gemaakt naar hem toe in 1986 toen hij 14 jaar oud was en Spacey 26 was. Op hetzelfde moment bood hij een publieke verontschuldiging aan aan Rapp en kwam hij ook voor eerst naar buiten als homoseksueel. CNN maakte een kort verslag van Spacey over zijn ‘uit de kast komen’ tijdens zijn publieke verontschuldiging.

Een andere seksuele beschuldiging over wat plaatsvond in 1992, werd in september vorig jaar geschrapt vanwege het Californische statuut van beperkingen. Er zijn echter gerechtelijke documenten in Pacer te vinden over een andere lopende zaak die op 31 januari 2019 in Californië werd ingediend, waarbij de eiser, een massagetherapeut die wordt vermeld als ‘John Doe’, beweert herhalende seksuele mishandeling en geweld door Spacey terwijl hij ten onrechte de aanklager gevangen hield.

Britse politie onderzoekt ook verschillende beschuldigingen van toen hij als artistiek directeur diende in het Londense Old Vic Theatre.

In december plaatste Spacey een bizarre video op Youtube, waarin hij zich in zijn ‘House of Cards‘-personage bevond, terwijl hij tegelijkertijd een mix van informatie, zoals deze ontkende en onthulde:

“Natuurlijk geloofden sommigen alles. Ze wachten gewoon met ingehouden adem om me te horen bekennen. Ze zullen zeggen dat ik respectloos ben, niet volgens de regels speel,”voegt hij eraan toe. “Alsof ik ooit eerder volgens iemands regels heb gespeeld. Ik heb dat nooit gedaan. En jullie vonden het geweldig.”

Volgens de Herald News is de aanhangige zaak voor de rechtbank met betrekking tot de tiener in de bar, de eerste zaak die heeft geleid tot strafrechtelijke vervolging. Naar verwachting zal het in de herfst voor de rechter verschijnen. Uit politierapporten blijkt dat de tiener de onderzoekers vertelde dat Spacey de tiener drankjes bleef brengen, hem herhaaldelijk uitnodigde om terug te keren naar zijn huis en de broek van de tiener openritste en met zijn penis over de tieners ondergoed wreef terwijl ze in een druk gedeelte van de bar stonden. Spacey is door meer dan een dozijn mannen beschuldigd van seksueel wangedrag, waaronder sommigen tieners waren ten tijde van de vermeende incidenten. Volgens ABC Action News geeft de aanklacht aan dat onderzoekers een video hebben van Spacey die de 18-jarige jongen seksueel misbruikt.

Spacey bezit blijkbaar een huis van $ 7 miljoen in Nantucket, waar het bruist van de geruchten over Spacey en andere vermeende slachtoffers.

Connecties met de Clintons

  • De New York Times publiceerde in 2015 een artikel over Spaceys “bromance” met Bill Clinton. Ter gelegenheid van het 10-jarig jubileum van het William J. Clinton Presidential Center verklaarde Spacey: “we hebben in feite zoveel tijd samen doorgebracht dat ik soms zelfs hem word.” Volgens NYT ontmoette Spacey Bill Clinton voor het eerst in Het Witte Huis en bleef gedurende zijn eerste periode in contact, groeiden dichter naar elkaar toe en praatten een paar keer per maand met elkaar. Er hangt zelfs een foto van Spacey en Clinton aan de muur in ‘House of Cards‘ van een van hun diners. Ze delen ook een foto van Spacey en Clinton samen na een uitvoering van “The Iceman Cometh” uit 1999, naast een foto van het paar op het Tribeca Film Festival in 2002.
  • Nadat Clinton zijn functie verliet, begon Spacey samen met Bill aan enkele initiatieven van de Clinton Foundation.
  • In 2002 vloog Kevin Spacey met Bill Clinton nnar Afrika in het vliegtuig van Jeffrey Epstein voor een 5-daagse CGI AIDS-missie.
  • In 2013 onthulde Bill Clinton dat hij een grote fan was van “House of Cards“.
  • Spacey zei tegen David Letterman dat hij vriendjes met Bill Clinton was, bij het beschrijven van hun bezoek aan Starbucks in 2014.

Joel A. Getz, onafhankelijk bestuurder van keten van particuliere kleuterscholen in China

Getz, een voormalig Clinton Foundation-functionaris , is een onafhankelijke directeur van RYB Education, die 80 kleuterscholen heeft en nog eens 175 franchise-vestigingen heeft in 130 steden in China. In november lanceerde China een landelijk onderzoek naar de schoolketen naar aanleiding van claims van misbruik op meerdere locaties. Ouders hadden gemeld dat ten minste acht peuters door de leerkrachten werden gedwongen witte pillen en een soort bruine siroop in te nemen. Naaldsporen werden op hun lichaam aangetroffen en de kinderen werden uitgekleed en gedwongen om naakt in donkere kamers te staan ​​of opgesloten te worden. Medische onderzoeken bevestigden dat de verwondingen afkomstig waren van naalden en het Chinese persbureau Xinhua meldde dat kinderen ook seksueel werden misbruikt.

Een van de ouders kwam naar voren en zei dat haar zoon moest worden uitgekleed na te zijn ingespoten met bruine siroop en vervolgens door een naakte mannelijke volwassene te worden onderzocht in wat werd omschreven als geslachtsgemeenschap. De moeder vroeg om beveiligingsbeelden van de school te zien, maar deze werden niet verstrekt. Een andere ouder zei dat de kinderen vertelden dat de leraren hen de witte pil gaven en vertelden dat het ‘een geheim’ was en dat het eerder een jellybean dan een pil was, en bovendien was het een beloning. Een vader zei dat zijn kind na de lunch twee witte pillen had genomen en toen in slaap viel.

De kleuterschool bevond zich naast een grote militaire basis, en speculaties ontstonden dat mannen van de basis de kinderen seksueel misbruikten omdat de echtgenoot van de directeur voorheen een ambtenaar op de basis was. Ze waren niet in staat deze theorie te bewijzen.

Misbruik was ook bij andere kleuterscholen in deze keten voorgekomen. In oktober 2016 werden twee leerkrachten van een RYB-kleuterschool in het noordoosten van de provincie Julin veroordeeld tot 34 maanden gevangenisstraf omdat ze kinderen in hun mond, hoofd en billen met naalden prikten.

Alle directeuren van RYB zijn Chinees, met uitzondering van Joel Getz. Hij wordt ook vermeld als lid van het Audit Committee en het Compensation Committee. Het lijkt nogal vreemd dat een adjunct-decaan van Yale in de Raad van Bestuur van een Chinese kleuterscholenketen zou zitten.

Voorheen was hij directeur van ontwikkeling voor de William J. Clinton Foundation in New York en was hij president van het Mayor’s Fund Advance New York City. Volgens zijn Yale biografie was hij tijdens het werken voor de Clintons ‘instrumenteel in het creëren van een formele ontwikkelingsoperatie voor de Clinton Foundation, die jaarlijks meer dan $ 135 miljoen ophaalde’.

Interessant genoeg was filmproducent Harvey Weinstein, toen Getz lid was van de Raad van Advies van het Burgemeestersfonds, ook aanwezig. Weinstein wordt momenteel beschuldigd van verkrachting in een lopende rechtszaak. Nog een interessante kanttekening: Daisy Soros, de schoonzus van George Soros, zat ook in de raad. Het Burgemeestersfonds is geen kleintje. Veel grote organisaties en stichtingen doneren, waaronder George Soros. In 2017 ontvingen zij meer dan $ 21 miljoen aan beurzen en bijdragen en in 2016 haalden ze meer dan $ 24 miljoen op.

Harold HL Moody

Harold Moody werkte voor Pulaski County Youth Services in Little Rock, Arkansas, waar hij op 5 november 2018 werd gearresteerd wegens deelname aan pornografische chatrooms met live videobeelden waar babies werden verkracht. Clinton Health Matters Initiative en haar partners werkten samen met Pulaski County Youth Services van 2012 – 2017. Daarnaast was hij een communicatiedirecteur voor de Democratische Partij van Arkansas gedurende anderhalf jaar, en voorafgaand daaraan was hij twee jaar voorzitter van de Democratische Partij van Pulaski. Sommige van Moody’s vrienden en collega’s zijn Chad Griffin, hoofd van de Human Rights Campaign (HRC), en Jason Wiest co-host van The Big Gay Radio Show en voormalig plaatsvervangend directeur van communicatie op het kantoor van Gouverneur Mike Beebe, zoals getoond in een videoclip die Harold Moody op zijn Facebook-pagina plaatste, samen met honderden foto’s met politici op politieke evenementen.

George Nader

George Nader is een Midden-Oosten analist en veroordeelde pedofiel die voor de Clinton-regering werkte en congressionele hulde ontving voor zijn werk in zijn tijdschrift, na een exclusief interview met voormalig president Bill Clinton. Sommigen zijn misschien bekend met zijn naam, omdat hij in de Mueller-zaak werd ondervraagd voor overleg met de Trump-regering.

George Nader werd geboren in Libanon en kwam als tiener naar de VS. In 1981 startte hij een bedrijf en tijdschrift onder de naam International Insight Inc. en het tijdschrift werd later Middle East Insight. Al snel bevatte het tijdschrift originele interviews met senatoren John McCain, Dianne Feinstein, Mitch McConnell, toen-Senator Joe Biden, evenals George W. Bush en Bill Clinton, evenals leiders uit het Midden-Oosten, waaronder Saoedi-Arabië Prins Alwaleed bin Talal, Muammar Gaddafi, Yasser Arafat en anderen.

Tijdens de Clinton-regering (1993-2001) probeerde Nader een Israëlisch-Syrische vredesovereenkomst te sluiten en werkte hij samen met Estée Lauder-erfgenaam Ronald Lauder. Hij diende als een informele afgezant naar Syrië voor de Clinton-regering en werkte als onderhandelaar om Amerikaanse gijzelaars in Libanon te helpen bevrijden.

George Nader had een exclusief interview met voormalig president Bill Clinton gepubliceerd in de oplage van november-december 1995, en is bewaard in verslagen van het Congres.

Slechts vier maanden later, in april 1996, werd in een congresverslag een eerbetoon aan Nader en zijn tijdschrift gebracht. Het rapport maakt ook duidelijk dat hij toegang heeft tot belangrijke politieke en zakelijke leiders in het Midden-Oosten.

nader

Volgens stukken van de rechtbank werd Nader in 1985 aangeklaagd voor het importeren van kinderpornografie uit Nederland, met een 8-mm film, vier tijdschriften en een advertentie voor een andere film, naast een tijdschrifttitel “Boy No. 53” en “Sweet Little Sixteen, Volume 3, No. 8” samen met twee foto’s. Het materiaal bevatte naakte jongens, evenals naakte jongens die verschillende seksuele handelingen verrichtten.

Een Amerikaanse douanebeambte opende het pakket omdat hij vond dat hij op redelijke gronden kon vermoeden dat het ingesloten materiaal in strijd met de wet in de VS werd ingevoerd. De zaak werd later afgewezen toen meer kinderpornografisch bewijsmateriaal bij Nader in beslag werd genomen en op procedurele gronden werd weggegooid.

In 1991 werd Nader betrapt op de luchthaven van Dulles in Washington, DC, op het transporteren van video’s van minderjarige jongens tijdens seksuele handelingen, gedateerd 1990. Hij werd veroordeeld tot zes maanden in een rehabilitatiekliniek in Maryland door een federale rechtbank in Noord-Virginia. Hij werd schuldig bevonden voor het vervoeren van seksueel expliciet materiaal in buitenlandse handel. Zijn zaak was verzegeld en hij werd niet als zedendelinquent geregistreerd omdat de staat Virginia dit pas doet na twee of meer veroordelingen.

In het begin van de jaren 2000 verliet hij zijn appartement in Washington en verdween volledig. Zijn website ging offline en zijn bedrijf werd ontbonden. Op een bepaald moment in 2003 dook hij weer op om een ​​koppel voor de rechter te slepen dat zijn appartement kocht via een executieverkoop terwijl hij weg was.

In mei 2003 werd Nader veroordeeld tot een gevangenisstraf van één jaar voor het seksueel misbruiken van 10 jonge jongens tussen 1999 en 2002 in Praag. Hij werd veroordeeld voor morele corruptie van minderjarigen, seksueel misbruik en benadeling van de goede zeden. Hij bood vaak geld, sieraden, mobieltjes en dergelijke aan als betaling voor seksuele diensten. In een van de gevallen had hij orale seks gevraagd van een 14-jarige jongen in een kamer in het Hilton Hotel in Praag. Nader ging masturberen voor de jongen, nadat de jongen had geweigerd.

Hij werd na zijn vrijlating Tsjechië uitgezet. Toen hij in 2003 terugkeerde naar Washington om zijn appartement terug te vorderen, leek het erop dat hij de gevangenisstraf van het volledige jaar niet heeft vervuld.

Het vonnis

Op 13 maart 2019 publiceerde The Washington Post een artikel met betrekking tot de transcripties van het interview met de voormalige FBI-juriste Lisa Page die vanuit het onderzoek waren vrijgegeven, over hoe federale wetshandhavingsinstanties de onderzoeken betreffende Trump en Clinton uitvoerden.

Voormalig FBI-Counterintelligence Officer Peter Strzok en Lisa Page waren beide aan deze onderzoeken toegewezen, hadden een affaire en wisselden tal van vooringenomen teksten uit tegen Donald Trump. Page verduidelijkte dit door te benadrukken dat hoge bureau-ambtenaren ook anti-Clinton animus uitten, en verklaarden: “Velen van ons in wetshandhaving houden niet van het onderwerp van ons onderzoek. We houden niet van pedofielen en fraudeurs en spionnen en mensenhandelaren. Dat is prima. Wat ontoelaatbaar zou zijn, is die harde taal aannemen en op een of andere manier iets doen dat illegaal was of tegen de regels indruiste. En wij doen het niet.”

De vraag van iedereen is: zijn Bill en Hillary Clinton kinderhandelaren?

Wat zou hun motief zijn? Geld is zeker een motivator voor de Clintons en het is een industrie van $ 150 miljard. Ze hebben zeer zeker wereldwijde connecties om operaties uit te voeren voor kinderhandel, orgaanroof of slavenarbeid. Maakt dit alleen hen schuldig? Zijn ze zelf pedofielen zoals veel van hun veroordeelde vrienden, of keuren ze dat gedrag goed? Hoe komt het dat ze zich voortdurend lijken te omringen met corrupte individuen, waarvan sommige zelfs voormalige wetgevers, evenals andere seksuele roofdieren, en sommigen in kwestie voor moord.

Waarom werken de Clintons samen met Branson, Gates, Soros, Bezos, tal van organisaties en stichtingen, over 26 eilanden in het Caribisch gebied om “toerisme” op te bouwen en zich te richten op duurzame infrastructuur, zoals hotelresorts. Polaris wijst erop dat hotels een plaats zijn voor mensenhandelaars, met 1434 gevallen van mensenhandel in hotels die in 2007 zijn gemeld. De meeste Caribische eilanden zijn ofwel niveau 2 of tier 3 voor mensenhandel.

Waar het op neerkomt

  • Optie A. Ze hadden absoluut geen idee dat een van deze mensen met wie ze veel tijd doorbrachten, zowel persoonlijk als via het bedrijfsleven, betrokken was bij misdaden tegen kinderen. Al het werk dat ze voor kinderen hebben gedaan, gaat over de kinderen, niet over het geld. Dit is moeilijke te verkopen gezien al het bovenstaande bewijs.
  • Optie B. Ze knepen een oogje dicht, ondanks het feit dat ze zich ervan bewust waren. Een hoogst onwaarschijnlijke optie. In dat geval zouden de Clintons deze informatie gebruiken om die mensen af ​​te persen en zouden daarmee aangeven dat ze zich weinig zorgen maken om kinderen, en dat al hun genoemde inzet bedrog is.
  • Optie C. Ze creëerden wetsontwerpen, voerden wetten in, bouwde relaties op, wereldwijde databases, talloze initiatieven, partnerschappen en wereldwijde hotlines – allemaal met directe toegang tot en kennis van kinderen en hun verblijfplaats. Zowel in de politiek als in het bedrijfsleven staan ​​ze bekend als de inkoopspecialisten, die deze taal vaak gebruiken in hun persberichten.

Het bewijsmateriaal stapelt zich op tegen de Clintons. Het wordt steeds moeilijker om al hun keuzes, relaties en snode transacties weg te rationaliseren.

Er zal een dag komen waarop het licht helder zal schijnen op dit alles, wanneer onderzoek naar de Clintons wordt afgerond en de waarheid wordt onthuld. Bid tot die tijd voor de kinderen in deze wereld, want deze strijd die we dag en nacht voeren, is voor hen.

Bron: Corey’s Digs

Advertenties

Corey Lynn – “Shipwrecked on Ten Islands with Clintons & Branson”

Een superartikel, aanbevolen door o.a. Charles Ortel, van Corey Lynn van de website www.coreysdigs.com. (Links naar origineel Engels artikel én vertaald naar Nederlands onder de afbeelding.)

Shipwrecked on Ten Islands with Clintons & Branson by Coreysdigs.com

Engelse versie in drie delen:
Part I “Shipwrecked on Ten Islands with Clintons & Branson”
Part II “Shipwrecked on Ten Islands with Clintons & Branson”
Part III “Shipwrecked on Ten Islands with Clintons & Branson”

Nederlandse vertaling via Google Translate:
Deel I “Schipbreuk geleden op Tien Eilanden met de Clintons & Branson”
Deel II “Schipbreuk geleden op Tien Eilanden met de Clintons & Branson”
Deel III “Schipbreuk geleden op Tien Eilanden met de Clintons & Branson”